Chapter7: โอมคุงผจญสื่อมีขาว

posted on 14 Nov 2009 20:55 by penguinmax18

โอมคุงออกสื่อหมีขาว! 8/10/09

 วันนี้ออกเดินทางออกจากบ้านแต่เช้าเพื่อเดินทางไปยังโรงเรียนหมายเลข 41 ที่อยู่ไกลแสนไกล แถวๆชานเมืองเริ่มต้นด้วยการต่อรถบัสมาเรื่อยๆจนในที่สุดก็ได้มาถึง ณ จุดหมาย แล้วจึงเข้าไปนั่งหลับๆนอนๆรอเพื่อนๆ สักพักก็เริ่มมีเสียงคนขนของไปเรื่อยๆผ่านหน้าห้อง ก็ยังไม่ได้สนใจอะไร อยู่ดีๆ อาคุงครูผู้เป็นอาจารย์ดูแลก็มาสนทนากะข้าพเจ้าโดยซักถามว่าใครเป็นหัวหน้ากลุ่ม ก่อนตอบแอบคิดว่าทำไม แต่ก็ตอบเค้าไปว่า ข้อยเองเน้อ เค้าจึงสวนกลับมาว่า “งั้นดีละเตรียมตัวออกทีวีนะ” ข้าพเจ้าตอบกลับ “อืมๆๆ ฮะ!ว่าไงนะ” “ออกทีวีไง”เค้าตอบกลับมาเรียบๆ “แล้วต้องทำไรมั่งง่ะ?”โอมคุงสวนถามอย่างว่อง “ตอบเค้าเปงภาษารัสเซียไง ไม่เคยออกทีวีรึไง?”เค้าตอบ “เอ่อ อาโน ข้อยพึ่งมาถึง4 วันพี่จะให้ไอผมสวนเค้ากลับเปนรัสเซียเนี้ยนะ?”โอมคุงถามอย่างไม่มีความมั่นใจ พี่แกตอบมาว่า”ทำไปเหอะ” เวลาผ่านไปเร็วอย่างไม่คาดคิดหลังจากยืนตอบถามกันอยู่ ช่างกล้องมาลากตัวข้าพเจ้าไปยืนหน้าห้องในขณะที่ไอคุณน้องชายยังเล่นหมากรุกต่อไป (มาช่วยพี่เอ็งหน่อยเด้!~)

Photobucket
ไอ้คุณน้องชายเล่นหมากรุกอย่างจิงจังโดยไม่สนใจพี่มัน

เริ่มมาเลยครับนักข่าวยิงข้อความมาชุดนึง “อาบูบีเบเทมีรานิซ่า(ข้อความสมมุติ)” คุณครูแปลมา “เจ้ามีนามว่าอย่างไร?” โอมคุงตอบ” ข้อยหรือ? ข้อยมีนามว่า อังเดร อดัม เอ้ย! ไอบักโอมครับ!(ขอเซนเซอร์ชื่อจริงมันยาว)” จะให้เล่าการสนทนาที่แสนยาวนี่ต่อก็กระไรอยู่เชิญไปดูของจริงเลยดีกว่า                                               "ตัดเข้าช่วงโฆษณาเลยจอห์น!~"


เฮ้ย!ไอบร้าเอ็งเอาฉากข้อยตอบดีๆออกเหลือแต่ตอนโชว์ลาวไมฟระ! ภาษา สำเนียงและเสียงห่วยด้วยT@Tทำไมถึงทำกันได้~~~~ ช่างเหอะ หลังจากการถ่ายทำที่แสนนานแต่เอามาฉายแปปเดียว (แอบแค้น) เค้าก็ได้นำเราไปฟัง presentation (อีกแล้วเรอะ!?) แล้วไปทำกิจกรรมทั้งเต้น ต่างๆนาๆอีกหลายชั่วโมง และลงมาพบอาหารพิสดารอีกแว้ว


Photobucket
 
แพนเค้กส่วนหนึ่งของกิจกรรม ทายของที่กินลงไปซะ มีของแปลกๆอย่างมายองเนซกะซาวครีมด้วย แต่ข้าพเจ้าได้แพนเค้ก
Photobucket

สำหรับอาหารพิสดารประจำวันนี้ที่เราจะมานำเสนอให้ท่านได้ชื่นชมกันนะครับก็ได้แก่อาหารจานนี้ครับ ขอขนานนามว่า แซลมอน(เย็นชืด)บดกะมันฝรั่ง โดยที่อาหารจานนี้นะครับเป็นอาหารจานหนึ่งเลยครับที่มีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์มากในเรื่อของ.....ความเย็นและจืดชืด นอกจากนั้นยังประกอบไปด้วยก้างมากมีในตัวปลาที่จะคอยทิ้มทำร้ายคอของผู้กินอีกตังหาก จะจำไปเลยอาหารจานนี้

Photobucket
น่ากินมั้ยคร้าบบบ?

ต่อด้วยการมานั่งรอบนห้องรอแล้วรออีกจนไม่มีไรทำต้องมาเล่นตบลูกโป่งรอบวงกัน

Photobucket
 
Photobucket

แล้วจึงได้ออกมาเดินเล่นข้างนอกแล้วไปจบที่ Mc Donalds อีกแล้วเนื่องจากมีคนหิว(เหอๆ) ข้อยเลยได้ผลพลอยได้เป็น cheeseburger มาอีกชิ้น)

Photobucket

ต่อมาในเวลาไม่นานก็จึงออกเดินทางออกจากโรงเรียน 41 แล้วนั่งรถมายัง City Center เพื่อไปเข้าพิพิธภัณฑ์

Photobucket
รูปภ่ายนอกพิพิธภัณฑ์
Photobucket
ยิ่งอากาศหนาวขึ้นข้าพเจ้าก็ยิ่งเหมือนผู้ก่อการร้ายมากขึ้น

เมื่อเข้าไปจ่ายตังค์เสร็จสรรพเรียบร้อยแล้ว ก็ได้ค้นพบอีกแล้วว่าห้ามถ่ายรูป! เหอๆก็เลยได้เข้าไปเดินวนๆรอบอยู่สองสามรอบแล้วจึงออกมา

Photobucket
เหมือนมีคนจะตกตึกอยู่คนนึงนะ
Photobucket
โถกะอ่างแทบแยกกันไม่ออก จริงๆนะเกือบไปล้างมือในโถละ! (ไม่ตลกนะเฟร้ย!~)

หลังจากนั้นเค้าก็ได้นำข้าพเจ้าเดินทางไปสู่ Mega Mall ภายนอกนั้นเป็นตึกอาคารที่มีหน้าตาคล้าย Tesco Lotus แต่ข้างในอุดมไปด้วยของแบรนเนมที่ข้อยไม่รู้จักยกเว้น Nike กะ Addidas


ซึ่งข้าพเจ้าเดินวนห้างนี้ได้อยู่สองสามรอบก็เหนื่อย ต่อจากนั้นไม่นานในที่สุดไอเจ้าHost Brother ก็มารับข้าพเจ้ากลับบ้าน ไปนอนแอ้งแม้งกลิ้งไปกลิ้งมาจนถึงเวลากินข้าว ก็มานั่งโต๊ะกินข้าวคุยกะโฮสตามปกติ แล้วจึงไปเล่นเกมกะไอเจ้า Host Bro ต่อ แล้วจึงเข้านอนเพราะหมดเรี่ยวแรงในที่สุด